Over mij...

Theo de fotograaf gaat over mij, een enthousiaste hobbyfotograaf en mijn werk. Naast fotograferen heb ik nog meer interesses en ook die zijn te vinden op deze website. Maar wie ben ik nou eigenlijk?

De volledige naam is Theo van der Meer, geboren te Amsterdam. Mijn jeugd in Hoorn en in de omgeving van Hoorn (Noord Holland) gewoond.  Begonnen in Zwaagdijk West daarna verhuisd naar Zwaag en toen ergens tussen die twee plaatsjes in. Uiteindelijk kwamen we in Hoorn terecht. Toen ik over de 20 jaar oud was ging ik op mezelf wonen in de wijk Kersenboogaard ook in Hoorn.

Uiteindelijk toen ik een relatie kreeg met Nettie Lensink (mijn huidige vriendin) zijn we verhuisd naar Uitgeest, nog steeds in Noord Holland.

Nettie kwam uit Gelderland en wilde daar op een gegeven moment weer naar terug. Noord Holland was te plat en er stond te veel wind. We kwamen terecht in Velp bij Arnhem. Na ongeveer 11 jaar daar gewoond te hebben zitten we op onze huidige stek in het landelijke Spankeren.

Qua opleiding heb ik na de MAVO de MEAO gedaan in de commerciële richting. Daar lag niet echt mijn hart en daarom heb ik wat banen gehad met name in spupermarkten als assistent filiaalleider bij bv de Komart en de Aldi. Ook daar lag niet echt mijn hart en kwam ik terecht op een instelling voor verstandelijke en lichamelijk gehandicapten. Daar werkte ik op de facilitaire dienst. Tegenwoordig werk ik niet meer voor een baas en ben ik vooral huisman.

Korte tijd nog wel geprobeerd als Website bouwer eigen baas te zijn maar dat was lastiger dan ik dacht. Het website bouwen op zichzelf vind ik nog steeds leuk, en met de komst van WordPress werd dat een stuk gemakkelijker. Daarom zou ik nog steeds voor mensen die dat willen een website kunnen bouwen. Ligt er een beetje aan wat voor website het is of ik ervoor betaald wil worden of niet.

Ik kom uit een gezin met naast mijn vader (Jan) en moeder (Yvon) mijn broertje Richard. Zij gingen scheiden precies op het moment dat we allebei het huis uit waren. Mijn vader is nog steeds heel actief aan het wandelen en fietsen. Mijn moeder zat tot voor kort in allerlei clubjes maar is daarmee gestopt mede ook vanwege de corona.

Met Richard is het helaas anders gegaan. In 2019 kreeg hij de diagnose hersentumor en ook nog de meest schadelijke. Het kwam er op neer dat hij ongeneeslijk ziek was. Een zware schok want hij zat als familieman goed in zijn vel. Hij was trots op zijn vrouw en zijn twee kinderen en voor hen ging hij elke werkdag graag op pad om geld te verdienen als postbode. Na een lange weg met operatie en chemo ging het uiteindelijk nog heel goed met Richard. Zo had hij genoeg energie om het terras in zijn tuin helemaal opnieuw te betegelen. Uiteindelijk kwam de tumor toch terug en zelfs op twee plekken en daarna ging het redelijk snel. Hij ging meer en meer achteruit en werd steeds sneller moe. Helaas is hij een dag na mijn verjaardag overleden. Richard was geboren 22 juli 1968 en overleden 7 december 2020. Een groot gemis.

In onze jeugd hadden we vaak mot omdat we misschien wel te kort na elkaar waren geboren. We scheelden 18 maanden en daarmee was ik steeds net iets verder, net iets groter en noem maar op. Daar had Richard in zijn jeugd veel last van. Toch vond hij met zwemmen en rugby wat sporten waarin hij veel beter was dan ik. Later begon hij ook aan petanque te doen en ook daarin was hij beter, al hebben we nog regelmatig samen gespeeld. Wij waren best wel een team waarvan mensen wisten dat het lastig zou worden om van te winnen.

Toen we eenmaal het ouderlijk huis uit waren kwam ik nog regelmatig bij hem over de vloer maar toen Richard ging samenwonen met Anita en later zelfs ging trouwen werd het contact wat minder. Wel af en toe bellen maar bij elkaar op bezoek deden we niet zo vaak. De afstand was dan ook wat te groot, maar ik probeerde zijn verjaardag nooit over te slaan.

Toch denk ik alle oude dia’s zo terug te kijken dat we een prima jeugd hebben gehad. We gingen niet veel op vakantie naar het buitenland maar verbleven bijna elke zomer op de Veluwe op een camping. Daar hadden mijn ouders de caravan van onze opa en oma over genomen.

Tegenwoordig speel ik nog steeds regelmatig petanque bij Boul’Animo en daarnaast wandelen Nettie en ik veel en tijdens onze wandelingen fotografeer ik me een ongeluk. Mede ook omdat ik dan steeds een beetje kan uitrusten 😉

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on whatsapp
WhatsApp