NPC

Ik speel ondertussen al een aantal jaar bij Boul’Animo uit Dieren. Daarvoor jaren en jaren bij De Bouledozers uit Hoorn. In het begin hadden we in Noord Holland op de vrijdagavond in de winter een soort NPC. Misschien zelfs wel de voorloper van de Nationale Petanque Competitie compleet met promotie en degradatie. Wij speelden altijd in de hoogste poule en wonnen meer dan we verloren.

Toen we in het oosten van het land kwamen te wonen konden we als Boul’Animo alleen meedoen met het Nationaal Verenigingskampioenschap. Darvoor moesten we eerst een voorronde door zien te komen. Was dat gelukt dan mochten we naar de landelijke finale. Eerlijk is eerlijk we hebben ook wel eens mazzel gehad als ’t Zwijntje het jaar ervoor Nederlands Kampioen geworden was, dan werd het voor ons een stuk gemakkelijker.

Het laatste Verenigingskampioenschap was ook de scherprechter voor teams die naar de pilotserie mochten van de nieuw op te zetten Nationale Petanque Competitie (NPC). Wij wisten de eerste wedstrijd te winnen van Heerlen en waren zeker van de hoogste divisie binnen de NPC.

Het tweede jaar begon de NPC officieel en wij hadden ons het eerste jaar gehandhaafd. Het bleek erg lastig om bovenin mee te doen om het kampioenschap en na twee jaar degradeerden we.

De zin om mee te spelen ebde steeds meer weg en uiteindelijk had ik besloten me helemaal terug te trekken. Eerst nog als reserve speler, maar dat bleek niet te werken. Het team vond dat ik toch steeds mee moest spelen maar dat wilde ik niet meer.

Uiteindelijk kende ik hele goede wedstrijddagen maar ook zeer matige. Daarnaast vind ik het spelen van toernooien een stuk leuker om te doen. Veel minder strenge regels en spelen tegen tegenstanders uit het hele land in plaats van alleen maar één team uit één bepaalde plaats.

Deel dit artikel

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on whatsapp
WhatsApp