Bouledozers Hoorn

De club waar ik ooit begonnen ben, De Bouledozers uit Hoorn. Wij woonden in Hoorn en mijn ouders werden daar op een gegeven moment lid. Zij liepen langs het park vlakbij huis en zagen wat mensen spelen. Vroegen of zij mee mochten doen en meteen verslaafd natuurlijk.

Later ging mijn broertje ook nog spelen en thuis ging het meteen nergens anders over dan over petanque. Ik dacht ik zal ze eens laten zien hoe gemakkelijk dat petanque eigenlijk is en daagde mijn broertje uit. Hij moest even de spelregels uitleggen en spelen maar. Meteen klop gekregen met 0-13 en 1-13. Hmm het was toch lastiger dan ik dacht maar vond het eigenlijk best leuk.

Na twee weken bijna dagelijks naar de club gegaan te zijn om te spelen kon ik eindelijk een keertje winnen. Kan ook zijn dat hij mij liet winnen en het eigenlijk een beetje zat was. Hoe het ook zij ik was ook verkocht en werd lid bij de Bouledozers.

Meteen het eerste jaar meegedaan met de Nationale Competitie en ook nog met succes. Samen met Rik Gansenvoort en Bert Biesenbeek kampioen geworden van de laagste klasse die er toen was.

Van links naar rechts: Bert Biesenbeek, Theo van der Meer en Rik Gansevoort

De Bouledozers speelden in het begin op het Risdammerhoutpark naast toenmalig jeugdhonk Troll. Daar was verder niets, geen kantine, geen wc’s en geen schuilgelegenheid. Van daaruit kon de club verhuizen naar De Blauwe Berg. Van een heel klein terreintje naar een gigantisch terrein. We hadden drie portacabins kunnen kopen en moesten zelf aan de slag om er iets van te maken. Er waren wel 4 grote speelbakken en tussen de bomen zelfs een vijfde. Dat was veruit de moeilijkste.

Na heel veel onderhandelen lukte het maar niet om een hal neer te zetten zodat je ook in de winter en met slecht weer kon spelen. Toen ik ging verhuizen naar de andere kant van het land was het ineens wel gelukt. Niet op de Blauwe Berg maar aan de andere kant van de IJsbaan. Dat kwam omdat de Gemeente Hoorn op de Blauwe Berg liever huizen ging bouwen, dat leverde meer geld op dan een petanque vereniging.

Ik heb daar dus nooit van kunnen genieten maar ben er nog wel eens geweest om het openingstoernooi te spelen en haalde zeer tot mijn vreugde de finale.

Een enkele keer kom ik nog wel eens terug bijvoorbeeld tijdens een Nederlands Kampioenschap. Dan moet ik altijd even de hal in lopen om te kijken naar het karretje boven de ingang wat op de Risdammerhout onze hele kantine was. Dan kan ik het niet helpen om even te glimlachen.

Deel dit artikel

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on whatsapp
WhatsApp